Style projektowania ogrodów różnią się między sobą, ale posiadają także cechy wspólne. Jak wygląda ogród angielski? Formowane krzewy, żywopłoty przystrzyżone od linijki? Czy może bujne, kontrolowane jedynie przez naturę rabaty? A może obie opcje? Temu stylowi poświęcę poniższy wpis.

ogród angielski - cechy charakterystyczne to między innymi bujna roślinność, wykorzystanie róż, kolor biały dominujący w elementach małej architektury
Wizualizacja ogrodu w stylu angielskim, praca własna

Styl angielski bazuje na kilku podstawowych zasadach. Przede wszystkim są to:

kompozycja oparta na liniach swobodnych; ścieżki prowadzone po łukach;

układ zawiły, różnorodny, sprawiający wrażenie dzikości;

materiały naturalne, głównie cegła, drewno, kamień;

jako nawierzchnię często wykorzystuje się cegłę, kamień lub żwir rzeczny;

duże znaczenie małej architektury oraz detali: stylowych mebli, donic, rzeźb, ujęć wody, fontann; raczej skromne formy pergoli, schodów czy murków – wszystko tonące i schowane wśród bujnych rabat;

rabaty naturalistyczne tworzące piękne zestawienia barwne, w tle zielone żywopłoty lub ceglane mury porośnięte pnączem; kolorystyka kwiatów pastelowa – róż, biel, błękit, fiolet z małą domieszką żółci;

najczęściej wykorzystywane rośliny to: róże w wielu odmianach, bodziszki, funkie, ostróżki, floksy, krwawniki, szałwie, kocimiętki, liliowce, dzwonki, jeżówki, wilczomlecze, przywrotniki, piwonie, naparstnice, bratki, goździki oraz na tło – grab, buk, laurowiśnia, cis, bluszcz;

ogród angielski - świątynia dumania w rozległym, zielonym parku krajobrazowym
Bujna zieleń parku w stylu angielskim zwieńczona typową “świątynią rozkoszy”, fot. własne

bujne, wielopiętrowe rabaty to jedna z cech ogrodu angielskiego
Rabata składająca się z wielopiętrowych, naturalistycznych nasadzeń, fot. własne

ogród angielski - pastelowe barwy, róże, bujne rabaty
Ogród angielski – typowe pastelowe kolory, bujne rabaty z mocnym, różanym akcentem; fot. własne

Ogrody angielskie powstały w XVIII wieku i były początkowo rozległymi parkami krajobrazowymi. Łąki, wzgórza, jeziora, komponowane grupy drzew były niemal nie odróżnialne od prawdziwego, nie kreowanego ręką ludzką krajobrazu. XVIII-wieczni twórcy ogrodów stworzyli formę artystyczną, z której inspiracje czerpiemy do dziś. Choć przeszła ona wiele metamorfoz, idea jej przyświecająca pozostała. Wzbogacili oni także język o definicję “projektant ogrodów”, dzięki czemu dziś mogę tak nazwać swoją profesję.

ogród angielski - typowy park krajobrazowy z XVIII wieku
“Park krajobrazowy” w stylu angielskim, fot. własne

przykład zastosowania stylu angielskiego w przestrzeni publicznej miasta
Przestrzeń publiczna w Rzeszowie, fot. własne

Ze stylem angielskim stykamy się głównie podczas podróży, wokół znanych rezydencji, pałaców królewskich, w dużych parkach. Nie jest on jednak zarezerwowany dla tak dużych przestrzeni, z powodzeniem możemy inspirować się nim w naszych przydomowych ogrodach, do czego tym postem pragnę zachęcić.